Dla twórcy wychowanego przez paleontologa i ukształtowanego przez lata nauki baletu klasycznego, kamień nie jest martwym materiałem dekoracyjnym. To surowiec w nieustannym ruchu, podlegający geologicznej cierpliwości i ciągłej ewolucji. Jego nowojorski dom z 1820 roku czerpnie z niego inspiracje, bo jest żywą tkanką, w której rzeźby, unikalne meble i historyczne pamiątki egzystują bez sztywnej hierarchii.
WIDEO…
Wokół kamienia
Moja galeria i pracownia znajdują się przy South Street 106 w Seaport na Manhattanie, zbudowane w oparciu o tradycję wykorzystywania kamienia pochodzącego z kamieniołomów z około osiemnastu krajów. Ale ten dom z lat 20. XIX wieku to miejsce, w którym dzieło tak naprawdę żyje – nie tyle w wykończonym wnętrzu, co w bieżącym inwentarzu. – mówi artysta. To miejsce przesiąknięte siłą naturalnych materiałów, pełne nostalgii i energii.
Kuchnia, mieszcząca się w oryginalnej piwnicy domu, skupia się wokół stołu jadalnego: podstawa z czarnego francuskiego dębu firmy Liaigre połączona jest z płytą żółto-złotego granitu projektu artysty. Nad głową, kinkiet Nima w kolorze postarzanego mosiądzu – jeden z dwóch projektów oświetlenia wykonany dla Remains Oświetlenie w tym domu, wraz z żyrandolem Nima Drop w kolorze niemieckiego srebra przy wejściu do kuchni. To obiekty, które rzucają skrojone na miarę światło na blaty wyrzeźbione z miękkiego, czarnego granitu wydobytego w Brazylii, którego biało-szare żyłkowanie przypomina zapis procesów zachodzących w ziemi.
Logika materiału
Myślę o kamieniu jako o surowcu wciąż w ruchu, nigdy jako o statycznej formie. Wynika to, jak sądzę, z dorastania jako syn paleontologa i lat nauki baletu klasycznego, które nauczyły mnie myśleć o ciężarze, linii i bezruchu, zanim jeszcze wziąłem do ręki dłuto. Ta geologiczna cierpliwość przenika ten dom w każdej skali. - wspomina artysta.
W ogrodzie wejściowym, na żwirowym podłożu, wznosi się rzeźba z marmuru portorykańskiego, a jej ciemne żyłkowanie wyróżnia się na tle sosny i brzozy. Wewnątrz, prototyp latarni stołowej Elegy z oksydowanego brązu stoi na środku holu, a linia jego widoku przez okno pokrywa się z rzeźbą portorykańską pozostawioną przez poprzednich właścicieli domu, stanowiąc ciche przekazanie między jednym zarządcą tej nieruchomości a następnym.
Toaletka wykonana jest z włoskiej Calacatta Macchia Vecchia i osadzona na lustrzanych nogach, wykonanych z czarnych bazaltowych kolumn. Umywalka stanowi studium spuścizny Christiana Liaigre, którego twórczość pozostała wierna mojej twórczości i którego wiara w moją zdolność do reinterpretacji dzieł z archiwum Liaigre ukształtowała trajektorię mojej twórczości.
Z sentymentem
Na górze dom skrywa detale z historią. Niebieski wazon z kwarcytu projektu Fishera stoi obok francuskiego antycznego biurka w pokoju gościnnym, który urządził dla rodziny brata. Ta aranżacja to ukłon w stronę holenderskiego dziedzictwa bratowej, odbijającego się echem w palecie błękitów w pokoju. W sypialni, pod dwuspadowym dachem oryginalnego domu, uwagę zwraca odlewane z brązu naczynie, które wieńczy szafkę Pauillac autorstwa Liaigre.
