To mieszkanie, w którym beton gra pierwsze skrzypce. I choć jego chropowata powierzchnia wyznacza ramy architektoniczne aranżacji, to wystrój wcale nie jest surowy i zimny. Wręcz przeciwnie! Odpowiednia ilość szlachetnego drewna o miodowej barwie oraz miękkość tkanin budują poczucie przytulności. Wszystko to otula kojące światło. To dlatego jest tu tak klimatycznie!
WIDEO…
Siła przeciwieństw
Już na pierwszy rzut oka uwagę przyciąga odsłonięty betonowy strop. Zamiast go ukrywać, potraktowano go jako jeden z głównych elementów kompozycji wnętrza. Wnosi do przestrzeni surowy charakter, ale jednocześnie nie ochładza wizualnie pomieszczenia. Jego surowość podkreśla techniczne oświetlenie, a całość równoważną naturalne drewno, miękkie tkaniny, jasna zabudowa oraz kamień o wyrazistym rysunku. Ta siła przeciwieństw tworzy niepowtarzalny klimat.
Surowa powierzchnia betonu została zestawiona z materiałami o zupełnie innym charakterze. Drewno ociepla wnętrze, tkaniny wprowadzają miękkość, a jasne płaszczyzny zabudowy kuchennej równoważą mocniejszy rysunek sufitu. W efekcie mieszkanie nie ma loftowego klimatu. Jest kojące, wyważone i ponadczasowe.
Funkcjonalność górą
Głównym wyzwaniem projektu było stworzenie funkcjonalnego układu dla czteroosobowej rodziny na powierzchni 90 m2. żeby to osiągnąć i maksymalnie wykorzystać potencjał każdego centymetra architektka postawiła na autorską zabudowę stolarską. Ta zdefiniowała otwartą strefę dzienną, a także odpowiada za optymalną ilość miejsca do przechowywania w pozostałych pokojach.
Meble scalają projekt. Ich forma opiera się na powtarzalności materiałów, proporcji i detali. Dzięki temu wystrój jest spójny, a elementy zabudowy stanowią klamrę kompozycyjną całości. Takie rozwiązanie ma również znaczenie funkcjonalne. W mieszkaniu przeznaczonym dla czteroosobowej rodziny przechowywanie i właściwa organizacja przestrzeni są równie istotne jak sama estetyka.
Dużą rolę w projekcie odgrywa naturalne światło. Do wnętrza wpada przez drewniane żaluzje, które pozwalają je filtrować i zmieniać jego intensywność w zależności od pory dnia. Promienie nie tylko doświetlają poszczególne pomieszczenia, ale również podkreślają strukturę betonu, rysunek drewna i powierzchnię kamienia. Leniwie przesuwają się po ścianach, wydobywając głębię z naturalnych struktur występujących w mieszakniu.
Prywatna galeria
Poza betonem i naturalnymi inspiracjami, ważną rolę w tych wnętrzach odgrywa sztuka! Starannie dobrane prace artystyczne budują tu klimat. Jednym z ważniejszych dzieł jest rzeźba „Akrobatka” autorstwa Krzysztofa Renesa, a całość uzupełniają płótno Evy Jablonsky, formy ceramiczne Malwiny Konopackiej, Elzy Jaszczuk oraz Katarzyny Białek. Ta prywatna galeria staje się żywą tkanką domu, świadczącą o pasji właścicieli do przedmiotów z duszą.
