Od 6 do 8 listopada Nowy Jork stanie się sceną wzornictwa kolekcjonerskiego. Wszystko za sprawą targów COLLECTIBLE, które stanowią przekrój starannie wyselekcjonowanych prac wielu projektantów, w tym także z Polski. W tym roku Polskę reprezentują m.in. Jan Ankiersztajn, Paweł Gunert, Basia Pruszyńska, Szymon Keller, Wiktoria i Filip Bieliccy oraz Aleksandra Zawistowska.
WIDEO…
Dizajn kolekcjonerski
Przed nami trzecia edycja międzynarodowych targów współczesnego dizajnu kolekcjonerskiego COLLECTIBLE New York, które stanowią prezentację dzieł na pograniczu sztuki oraz rzemiosła, odpowiadających na potrzebę autentyczności oraz indywidualizmu. Polska coraz wyraźniej akcentuje swoją obecność na tego typu wydarzeniach. W tym roku za rodzimy głos za oceanem odpowiada platforma OBJEKT, założona przez Aleksandrę Kraśny oraz Marcina Studniarka.
Choć przekrój obiektów prezentowanych podczas targów w Nowym Jorku jest różnorodny i operuje różnymi technikami oraz materiałami, łączy je jedno: fascynacja polskim dziedzictwem kulturowym. Selekcja rodzimego wzornictwa bada napięcia między dziedzictwem a reinterpretacją, sięga do korzeni, balansując między pamięcią kulturową a indywidualną ekspresją.
Polska reprezentacja
W gronie obiektów kolekcjonerskich, które zostaną zaprezentowane na targach COLLECTIBLE w Nowym Jorku w pierwszych dniach listopada, znajdują się dzieła Pawła Gruntera. To postać szeroko rozpoznawalna w tej dyscyplinie. Artysta jest pionierem ruchu mebli artystycznych w Polsce, a jego najnowszy projekt zaprezentowany na targach jest efektem eksperymentalnej pracy ze stalą oraz rozplecioną wikliną, stanowiącą symboliczny wraź ruchu oraz wolności.
Z materiałami mocno wtopionymi w polski pejzaż eksperymentuje również Szymon Keller, który w swoich pracach wykorzystuje stal oraz żywicę przypominającą bursztyn. Z kolei Basia Pruszyńska bazuje na polskim folklorze, splatając drewniany fornir ze światłem, kreując obiekty oświetleniowe.
Jan Ankiersztajn poddaje ręcznemu formowaniu metal, podważając tym samym jego wizualną sztywność oraz ciężkość. Twarda materia, pod wpływem pracy dłoni artysty, zyskuje nieoczekiwaną miękkość, zamieniając się w obiekty pełne asymetrii na wzór ludzkiego ciała. Aleksandra Zawistowska korzysta z kolei z dmuchanego szkła, które w połączeniu z metalem, staje się obiektem o barokowym rodowodzie. Przypisane materiom nieregularność, kontrast oraz światłocień stanowią punkt wyjścia do kreacji rzeźb o zachwycającej formie. Z kolei Wiktoria i Filip Bieliccy za punkt wyjścia w swojej twórczości uczynili słowiańskie mity związane z Nocą Kupały. Bazując na metalu, tworzą trwałe kompozycje materialne, które interpretują ulotne zjawiska przyrodnicze.
Tradycja i współczesność
Każdy artysta korzysta z innych technik i materiałów. Każdy obiekt zachwyca czymś innym, ale wspólnym mianownikiem dzieł jest nawiązanie do lokalności, dziedzictwa kultowego oraz fascynacja rzemiosłem. Tradycja jest tu narzędziem narracji, pozwalając na twórcze przekształcenia, które stawiają pytania, inspirują i dają do myślenia. Prezentacja współfinansowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Rozwój sektorów kreatywnych”, realizowanego przez Instytut Przemysłów Kreatywnych.
