Gdy światło zachodzącego słońca zacznie operować w monumentalnych wnętrzach Kolegiaty Bożego Ciała, a sakralna cisza ustąpi miejsca kunsztownym kompozycjom, łatwo poczuć, że czas w tym mieście płynie zupełnie innym rytmem. Od 2015 roku do miejscowości Biecz w województwie małopolskim przyjeżdżają wybitni wykonawcy z Polscy i zagranicy, a także rzesze melomanów i estetów. Od 31 lipca do 2 sierpnia trwa tu bowiem Kromer Festival Biecz.
WIDEO…
Historia o miejscu
Festiwal jest jednym z istotnych priorytetów burmistrza Biecza, Mirosława Wędrychowicza, który dwanaście lat temu zainicjował stworzenie międzynarodowego wydarzenia poświęconego muzyce dawnej, nawiązującego do postaci urodzonego w Bieczu, wybitnego humanisty renesansu, Marcina Kromera. Dzięki wsparciu lokalnego samorządu, festiwal urósł do rangi jednego z najbardziej cenionych wydarzeń tego typu w Polsce, nie tracąc przy tym swojej kameralnej, artystycznej duszy.
Od 2020 roku program festiwalu konsekwentnie poszerza granice klasycznie rozumianej muzyki dawnej. Obok repertuaru historycznego pojawiają się w nim również projekty otwarte na dialog z jazzem, improwizacją oraz współczesnymi formami ekspresji.
XII edycja: „Polifonie”
Tegoroczna odsłona, odbywająca się w dniach od 31 lipca do 2 sierpnia 2026 roku, przebiegać będzie pod hasłem „Polifonie”. Motyw przewodni odnosi się nie tylko do wielogłosowości jako zjawiska czysto muzycznego, ale przede wszystkim do metaforycznego dialogu między epokami, emocjami i sposobami myślenia o sztuce.
Wśród artystów, którzy uświetnią tegoroczną edycję, znaleźli się m.in. Concerto Scirocco pod kierownictwem Giuli Genini oraz Polyphonica Ensemble, którzy zaprezentują monumentalne dzieła renesansowe. Publiczność będzie mogła również usłyszeć Warsaw Cello Quartet z Anną Gadt oraz autorski projekt „Bach Fortress” Michała Bąka. To spotkanie z kulturą wysoką pozostaje w pełni dostępne dla odbiorców, gdyż wszystkie koncerty w Bieczu są bezpłatne, co stanowi jedno z fundamentalnych założeń organizatorów.
Koncerty odbywają się w zabytkowych przestrzeniach miasta, w tym w monumentalnej Kolegiacie Bożego Ciała oraz wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO drewnianym kościele pw. św. Michała Archanioła w Binarowej. W ostatnich latach listę przestrzeni poszerzyło również lokalne kino „Farys”, umożliwiające prezentację projektów wykraczających poza klasyczne ramy muzyki dawnej.
Wydarzenia towarzyszące
W ramach festiwalu odbędą się wydarzenia towarzyszące, które doskonale uzupełnią te wypełnione muzyką dni. Zaplanowane pod okiem dyrektora Muzeum Ziemi Bieckiej, dr Pawła Kocańdy, oprowadzania i spacery po Bieczu przez przewodników muzeum, wystawy czasowe, m.in. Poverty Line. Granica ubóstwa., pokaz prac Mateusza Choróbskiego z kolekcji Doroty Roesler, łączący sztukę współczesną, muzykę dawną i sakralne przestrzenie Biecza.
Realizacja festiwalu możliwa jest dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca, Województwa Małopolskiego, ORLEN, Gminy Biecz oraz partnerów i sponsorów, którzy od lat współtworzą jego rozwój.
Spotkanie muzyki ze sztuką
1 sierpnia w kaplicy św. Barbary oraz dzwonnicy kolegiaty Bożego Ciała zainaugurowana zostanie kolejna odsłona autorskiego cyklu DUETY Doroty Roesler, na której zaprezentowane zostaną wybrane prace Mateusza Choróbskiego z cyklu Poverty Line, pochodzące z jej prywatnej kolekcji.
Od początku interesuje mnie idea wielogłosu, w którym muzyka, sztuka współczesna i architektura nie ilustrują się wzajemnie, lecz pozostają równorzędnymi głosami, jak tytułowe polifonie na tegorocznym festiwalu. Prace Choróbskiego uzupełniają ten wielogłos, wprowadzając temat granic decydujących o widzialności, uczestnictwie i godności człowieka. — mówi Dorota Roesler, autorka cyklu DUETY.
Tytułowa granica ubóstwa w interpretacji artysty wykracza daleko poza czysto ekonomiczne statystyki. Artysta skupia się na krytycznym momencie, w którym człowiek stopniowo traci zdolność pełnego uczestnictwa w życiu społecznym; staje się mniej widoczny, niesłyszalny i zostaje wykluczony z obszaru wspólnej odpowiedzialności. Umieszczenie współczesnych obiektów w historycznych przestrzeniach Biecza całkowicie transformuje ich odbiór, stawiając pytania o wartość człowieka, etykę i odpowiedzialność za bliźniego.
