Dzieła jednej z najważniejszych twórczyń z Kraju Kwitnącej Wiśni można podziwiać w krakowskim Muzeum Manggha do 17 stycznia 2027 roku. Wystawa Eiko Ishioki jest pierwszą w Polsce prezentacją blisko 80 plakatów z dorobku ikony japońskiego dizajnu, które powstały na przełomie lat 1986 - 1993, stanowiąc opowieść nie tylko o wielkim talencie artystki, ale też o współczesnej komunikacji wizualnej, której Eiko Ishioki współtworzyła ramy.
WIDEO…
Ikona japońskiego dizajnu w Krakowie
Eiko Ishioki (1938-2012) zasila ławę wybitnych postaci projektowania graficznego. Jej nazwisko, obok sław takich jak Shigeo Fukudy, Yusaku Kamekury, Kazumasy Nagaia, Kōichiego Satō, Ikko Tanaki czy Kenyi Hary, zmieniło na zawsze dziedzinę dizajnu. Jako pierwsza kobieta-artystka zdobyła pozycje w świecie zdominowanym przez mężczyzn, przyciągając uwagę nie tylko w działach reklamy gigantów takich jak Shiseido czy PARCO, ale też w dziedzinie scenografii teatralnej oraz filmowej.
Jej plakaty zachwycały świat, niosąc w sobie ogromny ładunek emocjonalny. Przedstawiają efektowne kompozycje powstałe najczęściej w techniczne fotograficznej, jak również prace ilustracyjne, które zostały stworzone we współpracy z wybitnymi twórcami epoki.
Od plakatów do kina
Prezentowana w krakowskim Muzeum Manggha wystawa ukazuje część dorobku artystki. Skupia się na plakatach. Wśród nich znajdują się te realizowane w ramach kampanii promocyjnych dla PARCO: Don’t stare at the nude, be naked (1975),Girls, be Ambitious! (1975), Nightingale Sings for No One but Herself (1976), Ah, Our Roots! (1977), My dear Superstar (1978), czy Dressed to kill and no place to go (1980).
Wystawę uzupełniają prace stworzone do pokazów mody Isseya Miyakego, plakaty reklamowe dla japońskich firm Shiseido oraz Diana, a także plakaty promujące wydawnictwo Kadokawa Shoten czy plakaty do kultowych obrazów filmowych: Niewinne (reż. Luchino Visconti) oraz Koyaanisqatsi (reż. Godfrey Reggio), Czas Apokalipsy, Drakula (reż. Francis Ford Coppola). Współpraca przy projekcie do filmu Drakula zaowocowała nie tylko wizualną odsłoną filmów, ale też spektakularnymi projektami kostiumów, za które artystka w 1992 roku otrzymała Oscara.
Prace eksponowane na wystawie pochodzą z kolekcji Muzeum Narodowego w Poznaniu.