Kierując się wiarą w ekspresyjną moc kontrastu, Hyoyoung Kim przekształcił starzejący się ceglany dom w odważną kompozycję materiałów i form. To świadoma, dojrzała modernizacja, w której każdy element prowadzi dialog z oryginalną substancją budynku.
WIDEO…
Kontrast jako język architektury
Pomalowane na czerwono stalowe kolumny, szklane ściany i jaskrawoczerwone metalowe drzwi wejściowe równoważą oryginalną, zwietrzałą cegłę, celebrując różnorodność, a nie jednolitość. Atmosfera jest jednocześnie nostalgiczna i współczesna: dom, odwołuje się do wspomnień, otwierając jednocześnie nowy rozdział.
To przekształcenie domu z 1987 roku w potężną, współczesną przestrzeń dzięki odważnym kontrastom materiałów i kolorów. Zamiast wymazywać przeszłość, projekt czerpie z pamięci i kontekstu, przekładając je na wyjątkową narrację architektoniczną.EUNMI CHAE, REDAKTOR NACZELNA ELLE DECOR KOREA
Wtopiony w krajobraz
Meble wykonane na zamówienie oraz starannie dobrane detale tworzą namacalną, niemal rzemieślniczą obecność. Odzwierciedlają ducha matki klientki – słynnej koreańskiej artystki tworzącej w tradycji dzbanów księżycowych (moon jars). To właśnie jej dorobek stał się jednym z emocjonalnych fundamentów projektu. Z balkonu domu rozciąga się rozległy widok na sosny, niebo i grzbiet Bugaksan, co osadza całość w niezwykłym, naturalnym krajobrazie Seulu.
Wewnątrz przestrzenie układają się w spójną narrację. Salon zdobi ściana z pustaków szklanych. Kuchnia i salon zostały otwarte na siebie i połączone czerwonymi, stalowymi kolumnami – symbolami transformacji całej konstrukcji, a półki łączą czerwoną stal, drewno i mosiądz w harmonijnym zestawieniu materiałów. Okrągłe schody z drewnianymi stopniami i czerwoną poręczą prowadzą na piętro, a sypialnia zamyka kompozycję czerwonymi liniami wyznaczającymi połączenia materiałów.
HYOYOUNG KIM
Hyoyoung Kim to architekt z Seulu, znany z ekspresyjnych, zorientowanych na detale projektów, eksplorujących kontrast, materialność i czas. W swoich pracach łączy rzemiosło i strukturę, tworząc przestrzenie o emocjonalnym wydźwięku, ujawniając pytania, które łączą architekturę ze współczesnym życiem.
