Reklama

Mieszkanie znajduje się w kamienicy z 1932 roku, więc potencjał był spory. To jednak nie miała być przestrzeń, taka jak inne. Miał to być autorski projekt pełen zindywidualizowanych elementów. I tak też się stało, bo tu, na 85 m2 znajdziemy całą paradę elementów wyposażenia zaprojektowanych przez samego właściciela.

Pełen indywidualizm

To mieszkanie miało mieć klimat i duszę, a wyposażenie miało jasno definiować to, kto tu mieszka. Wystrój jest jak twórczy manifest, bo wszystko tu, od dużych elementów – jak kuchnia, stół, kanapa czy zabudowa ścian – po najmniejsze detale stworzone od podstaw, we współpracy z lokalnymi rzemieślnikami.

Zaprojektowane są w tym mieszkaniu kolejno: stół; ławy; kanapa z widoczną przenikającą się konstrukcją; regał dębowy na jednej nodze; seria stołków / luster, lampy wykorzystujące klosze z polskiej huty szkła i połączone ze stalowymi konstrukcjami Wiercińskiego; regały; karnisze; instalacje neonowe, a nawet małe detale takie jak maskownice na zniszczone drzwi wokół zamków czy przyciski w toalecie.

Duch kamienicy

Klimat kamienicy pozostał zachowany. Prace remontowe zaczęły się od odrestaurowania starych elementów. Drewniane podłogi czy lite drzwi z głębokimi futrynami odzyskały dawny blask, a minimalna ingerencja w ściany nośne nadała przestrzeniom nowe role. Architekt subtelnie zmienił układ funkcjonalny. Kuchnia została otwarta na salon, a zachodni korytarz doświetlony poprzez nowe podziały i użycie przeszkleń.

W mieszkaniu znajdują się również odziedziczone meble, które zostały poddane modyfikacji i w pełni wpisały się we wzorniczy język architekta. Przykładami są komoda po babci Adama, która otrzymała nową stalową podstawę, czy duńska lampa sufitowa, która dzięki sprytnym zabiegom została przekształcona w wersję stojącą.

Drewno i stal

Wnętrza są jasne i harmonijne. Bazą są neutralne białe ściany, które stanowią idealne tło do ekspozycji autorskich pomysłów architekta. Tych jest tu całkiem sporo! W całym mieszkaniu zliczyć można aż czterdzieści indywidualnych obiektów zaprojektowanych przez Adama Wiercińskiego.

W pomieszczeniach dominują materiały takie jak stal, lite drewno, naturalny len i kamień. Stosowane są w różnych proporcjach, przekrojach oraz wykończeniach. Stal dla przykładu widoczna jest w wielu postaciach, od surowej i chłodnej, przez malowaną czy woskowaną. Podobnie jest z drewnem. Występuje w postaci litego, naturalnego i woskowanego dębu oraz sklejki olejowanej na czarno.

Meble kuchenne odbiegają całkowicie od standardowych rozwiązań. Zamiast klasycznych szafek, Adam Wierciński zaprojektował uniesioną nad podłogą stalową ramę, która dzieli przestrzeń na kwadratowe moduły. Ten nietypowy układ nadaje kuchni charakter dużego regału wpisanego we wnętrze salonu, a nie wydzielonej strefy roboczej.

Reklama
Reklama
Reklama